3.27.2006

golden nangkasoy treat

  • birthday ni kuya kahapon, and of course birthday parties should always come with pizza and ice cream... (our style) and my mom, as always, suddenly thought of being experimantal. 'golden nangkasoy' hmmm... di maipinta ang lasa, although it tastes good.
  • mejo may nakikita na akong light sa dulo ng tunnel. pero malabo. marami pang hadlang pero with the help of my crazy friends and my ctitic of a family, kaya ko to. grrrr... sana pag-inadjust ang oras sa relos ko pati panahon babalik.
  • sana mga bandang summer of 2004 pwedeng balikan yung batang babaeng nanunuod ng tv at sarap na sarap sa buhay nya. sana napagsabihan ko yung sarili ko ng "mag-aral ka karla ayokong umulit ng math 17!"
  • sana nung bandang august ng 2004 habang nag-aabang sa pila ng mga magu-upcat, sana nakalabit ko ang sarili ko at pabulong na sabihing "galingan mo, kahit anong mangyari tapusin mo yung reading comprehension para madali kang makakapagshift sa film!"
  • sana nung day before grad ko nung hs di nalang ako sumama kay patty sa galle. "karla gusto mo bang maghintay ang pamilya mo sa labas ng school mo habang umuulan dahil lang wala silang invitaion at di maka-pasok?" or kung sumama man ako "karla itago mo na yung invitations, wag mo nang ipapahawak kay patty kasi male-late sya bukas!"
  • sana nung 1st sem ng college ko nasigawan ko na ang sarili ko "karla alam kong gusto mong lumipat ng course.. galingan mo ngayon! kahit 13 units lang ipasa mo basta pasa! made-delay ka sa pagshift at lalo ka lang tatagal sa elbi!"
  • sana nung start ng 2nd sem nalaman ni karla na "ayaw mo sa course mo. para makalipat bawal maggago!"
  • pero walang karla from the future para sabihin ang consequences ng pagbubulakbol ko. kaya nasa akin yun kung gusto ko. e problema ayaw ko.
  • haaay karla, tama na. galingan mo na nga. eto pag ginalingan mo ililibre kita ng sorbetes. isang gallon! at sinisiguro ko sayo na kasinsarap ng golden nangkasoy ang feeling pag mataas ang gradong pinaghirapan mo.

posted by kroketas @ 12:55

3.24.2006

i'm running out of comfort food

BAKIT???

...pag hinahanap ko di ko makita?
...pag may gusto akong sabihing importante walang nakikinig?
...pag binigyan ako ng double dutch, naghahanap ako ng coffee crumble?

paki-explain... kasi napipiga na ang brain cells ko(kung meron man) kai-isip sa mga problema ko. walang solusyon kasi di ko mahanapan. humingi man ako ng tulong sa iba, wala silang mabibigay dahil masayado silang pre-occupied at kuntento sa mga perfect nilang buhay. o sige para fair, may mga problema din sila. pero bukas, makalawa masaya na sila. parang walang nangyari. tumutulong naman ako sa kanila pag kelanagan nila ng tulong. pero pano ako? tingin ko lang... di na yung problema ang problema ko. ako na yung may problema, hindi yuhng problema ko. nakakasakay ka pa ba sa kabaliwan ko? ha? ugali ko na ang mali. masyadong matigas ang ulo ko. wala nakong sinasanto... ni singko. kahit mga kakambal nitong resulta di ko na iniinda. ang nangyayari tuloy patungpatong na sila. palaki nang palaki. palala nang palala. mukhang wala lang sakin pero sa luob-loob ko extremes na ang tumatakbo sa utak ko. pakiramdam ko kasi walang solusyon. parang isang equation with an empty solution set. kahit pa paikut-ikot ka, kahit iba-iba pang technique o theorem ang gamitin mo wala kang makukuha.

pero ang tanong ko, bakit?

kasintigas ng ulo ko ang isang pint ng buko-melon na tinubuan na ng ugat sa loob ng freezer(kung posible man yun).

matagal pa ba bago ka magbabago? kelan ka matatauhan, ha? gisingin mo nalang ako pag natuto ka na, naiinip na ko at inaantok.

posted by kroketas @ 21:04